Bir Kitap Olayım
Çok isterdim bir kitap olayım... Senin baş ucunda. En kendin olduğun zamanlarda eline aldığın İnsanlardan uzaklaşmak istediğinde bana dokunduğun. Duymak istediğin zaman kelimelerime daldığın. Bazen denizin sesi eşlik etse bana, Bazen umudun. Bazı zamanlar uykuya dalarken okusan beni Düşürsen elinden. Yorganın eşlik etse bana... Bazı bazı da gülümsesen okuduğun dertlerime, Kafanı kaldırsan benden gökyüzüne Bir iç çeksen, Yanakların hissetse her bir katını gülümseyişinin... Bir mavi görsen uçsuz bucaksız, aralarında beyaz durakları olan. O duraklar olsam ben de, merakla okuduğun. Bazı günler yanında götürsen beni. Kahvenin yanında beni okusan Ben kokusunu alsam o çekirdeğin. Geldiği ormanı duysam Oradaki hayatları, yağmurları, rüzgarları... Ben de senden başka bir coğrafya öğrensem. Belki bir tiyatro oyununa götürürsün beni Yahut bir sinema filmine, kitaptan uyarlanmış. Belki insanların film izlerken neden mısır yediğini anlatırsın bana... Beni hiç bilm...