Biçilmiş Kaftan

Başkaları için biçilmiş kaftan 
Kendini sevmesi hep laftan 
Dediler diye iyi yürekli insan; 
Sen kendini yaşar mı zannedersin ?

 Derde düştün mü yerle yeksan 
Aradın da ne buldun bu hayattan 
Kahvaltına umut sığdıramıyorsan; 
Sen kendini yaşar mı zannedersin? 

Sığlarda korktun boğulmaktan
Karartmadan  gözünü göremez insan 
Sevdiğinin elini tutamıyorsan 
Sen kendini yaşar mı zannedersin? 

 Korktun hayallerine sarılmaktan 
Ya kırılır da diye toplayamazsan 
Uykunda bile konuşuyorsan 
Sen kendini yaşar mı zannedersin ?

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sağlama

 Önce iyiliklerimi temizledim bir bir.  İyi sandığım iyiliklerim etrafı çok dağıtmış, aklımı allak bullak etmişti. Sonra yardım ettiğim dostlarımı çıkardım hayatımdan, çünkü iyiliklerin de denize atılması gerekiyordu. Habili de azad etmeli insanı.  Sonra mangalımı yakıp, güvendiğim dağların kar mevsimini bekledim. Parça parça geldi yitirmelerim.  Sırasıyla; hayallerim, sandığım şeyler ve son olarak sevdiğimi yitirdim. İlk ikisi bir arpa boyu yol olmadı da bana, sevdiğini yitirmek ne menem bir halsizlikmiş. Bir hal ki, dönüşmeyen.  Bir iskemleye oturdum. İskemle iyidir, ahşabın gıcırtısı ve sertliği doğru kararlar almanı sağlar.  Şefkati eksilmiş iskemleme, kırpmadan gözümü, hesapladım insanları kabul etmekle harcadığım zamanı. Sonra kendimi kabul etmekle geçirdiğim zamanı da yazıp baktım önüme. Utandım. Kendim. Uyuduğum. Uyandığım. En basiti karnımın ağrısını çeken kendimi kabul etmeye zaman ayırmamışım. Modern zamanın dile düşmüş olumlamalarında ayırmışım ...
Devamı
   Bir dil arıyorum. Bütün yolculuğum bunun üzerine, bütün yoruculuğum da.  Niyetim kimseyi yormak değil. Zaten kendimi yorarken etraf alıyor nasibini. Halbuki kimseye dert olmak ya da yormak gibi isteğim yok. Olan zamanımı da elinin artığı kendime harcıyorum.  Aradığım dil düz, sade, öz. Sükunetli bir dil. Açıklamasız, zaten açık olan. Kurmasız, devir daimi olan. Sorgusuz, soruları olan. O dil lütufun kıymetini, teşekkürün maharetini, özrün ağırlığını bilen bir dil.  Pelesenk olsa ne ala fakat şikayet dolu ağızlarda yer bulabilir mi bilmiyorum. Dilerim bulsun. İyi gelir.  Bazı dillerin hatrı vardır ya insan hayatında, öyle bir dil. Dediğinin hissiyatı kaybolmayan, araya sigortavari hal hatırları sokmayan varlığını aylık değil de ömürlük icra eden bir dil.  Bir fincan kahve gibi bir dil.  Oturduğun yerden seyrederken zevki olan, dinlerken kaygılanmadığın, anlarken yorulmadığın bir dil.  Yorulmak, bu ara içimizin bize en çok söylediği şey olab...
Devamı

Hayal Birliği

Hayal birliği yapıyorsun hayatındaki insanla. Hayatı paylaşmak değil, hayali paylaşmak lazım. Hayatı yedi cihanla paylaşıyorsun zaten hali hazırda. Yeni çağ sana bunu getiriyor oluk oluk. Yalnızlığını bile çok rakamlı alanlarda yaşıyorsun. Yalnızlık halbuki birinin haberi olduğu anda varlığı yitiren bir şey iken ,insanlar dolu dolu yalnız. Her kavramı birbiriyle karıştırır olmuşuz. Yüz kişi bir şeyi söyleyince bizim sayar, kabul eder olmuşuz. Bedensel olarak  modern ırgatlara dönmüşüz. Bildiğin magazinleri , ilk akla gelenleri , resimleri üzerimize giymişiz. Herkesle herkes gibi ilişki kuruyor bir çoğumuz. Farkımızdan, kusurumuzdan korkar halde. İyi anlaşan, süt liman, hep çekici olmak zorunda olan bir canlı sürüsüymüşüz gibi bir halimiz var.  Ama ya içimiz? Bizde ki asıl sürdürelebilirliği sağlayan enerjimiz? Ya hayalimiz, hayalimize bulduğumuz yoldaşımız? Ya sevgilimiz? Sevgili eskinin fırtınası iken , şimdilerin gölleri haline gelmiş. Ne bir bilinmezliği , ne fırtınası, ne...
Devamı